Dear Authors,
If you believe that your paper was mistakenly rejected by other leading journals and you do not agree with final decision, the editors of Reports of Practical Oncology and Radiotherapy offer new fast track review. You may submit your manuscript to Reports of Practical Oncology and Radiotherapy together with all prior peer-reviews obtained from the other journal and your rebuttal letter. We guarantee review based decision within 72 hours from the time we will receive your manuscript.

Fast track submission process: Please submit the manuscript with all reviews and rebuttal letter by email to Dr. Michal Masternak (michal.masternak@ucf.edu) for fast review processing. To assure immediate attention the email title must to include: RPOR-fast track- Last Name First Name (of corresponding author).

Volume 9, Number S2, 2004

Czy brachyterapia PDR zastąpi brachyterapię LDR?

J. Skowronek

Summary:

Cel pracy: Przesłanką do opracowania i wprowadzenia brachyterapii PDR była próba zastąpienia ciągłego napromieniania izotopami promieniotwórczymi o niskiej aktywności (LDR) napromienianiem impulsami z zaplanowaną przerwę przy zastosowaniu
izotopów o wyższej aktywności. Analizie poddano warunki zastąpienia w praktyce klinicznej brachyterapii LDR przez
brachyterapię pulsacyjną (PDR). Przedstawiono podstawowe cechy obu metod brachyterapii, ich zalety i wady oraz zebrane wyniki opublikowanych badań porównujących brachyterapię LDR i PDR. Przesłanki do analizy: Współczesne metody brachyterapii opierają się na stosowaniu metody automatycznego ładowania źródeł (afterloading), na użyciu komputerowych systemów planowania leczenia, planowaniu trójwymiarowym, zastosowaniu standardów obliczeń rozkładów dawek w obszarze leczonym i narządach krytycznych oraz poprawie ochrony radiobiologicznej
personelu. Z tych m.in. powodów w latach 90-tych opracowano i wprowadzono do praktyki klinicznej brachyterapię
pulsacyjną. Brenner i Hall oraz Fowler i Mount opracowali jako pierwsi zasady stosowania metody PDR, na podstawie obserwacji in vitro efektu radiobiologicznego uzyskiwanego metodą LDR w tkankach guza oraz tkankach zdrowych. Można je sformułować w następujący sposób: 1. Dawka całkowita powinna odpowiadać zalecanej dawce całkowitej z LDR, 2. Jednakowa
dawka podawana jest w równych odstępach, np. co godzinę, wynosi średnio 0.4-1 Gy w ciągu godziny, 3. Impulsy średnio trwają około 10 minut. Brachyterapia PDR pozwala na wykorzystanie zdolności niecałkowitej naprawy komórkowej (naprawy subletalnych uszkodzeń popromiennych) podobnie do metody LDR, jednocześnie jej przewagą jest zastosowanie techniki
przesuwu źródła wzdłuż leczonego obszaru, co korzystnie wpływa na ochronę zdrowych tkanek.
Wyniki i wnioski: Spodziewane korzyści zastosowania metody PDR w porównaniu z metodą LDR: 1 - lepsza ochrona radiobiologiczna personelu, 2 - nie ma konieczności przygotowania źródła, 3 - brak kontaktu ze źródłem, 4 - lepsza optymalizacja rozkładu dawki, 5 - tylko jedno źródło wymieniane co trzy miesiące, 6 - możliwość stosowania różnych metod leczenia (śródtkankowa, śródjamowa, śródoperacyjna) przy pomocy jednego aparatu. Wady: 1 - ryzyko odkształcenia oraz przesunięcia
aplikatora podczas wielogodzinnego leczenia; 2 - ryzyko wynikające z wielokrotnego wsuwania i wysuwania źródła do tego samego aplikatora; 3 - konieczność hospitalizacji chorych zwiększającej koszty leczenia; 4 - niewielka liczba leczonych chorych. W oparciu o schematy radiobiologiczne metoda PDR (przy zachowaniu zasady takiej samej całkowitej dawki, tego samego czasu leczenia oraz impulsów stosowanych co godzinę) jest równoważna metodzie LDR zarówno dla tkanek guza i wcześnie reagujących jak i późno reagujących.

Signature: Rep Pract Oncol Radiother, 2004; 9(S2) : 243-243

FULL TXT (PDF: 0,16MB)

« back

 
INDEXED IN:

Indexed in: EMBASE®, the Excerpta Medica database, the Elsevier BIOBASE (Current Awareness in Biological Sciences) and in the Index Copernicus.

http://www.sciencedirect.com/science/journal/15071367/19/2