Dear Authors,
If you believe that your paper was mistakenly rejected by other leading journals and you do not agree with final decision, the editors of Reports of Practical Oncology and Radiotherapy offer new fast track review. You may submit your manuscript to Reports of Practical Oncology and Radiotherapy together with all prior peer-reviews obtained from the other journal and your rebuttal letter. We guarantee review based decision within 72 hours from the time we will receive your manuscript.

Fast track submission process: Please submit the manuscript with all reviews and rebuttal letter by email to Dr. Michal Masternak (michal.masternak@ucf.edu) for fast review processing. To assure immediate attention the email title must to include: RPOR-fast track- Last Name First Name (of corresponding author).

Volume 9, Number S2, 2004

Wpływ liczby aplikatorów Normana-Simona (NS) na rozkład dawki u chorych na raka trzonu macicy otrzymujących pulsacyjną brachyterapię (PDR BT)

Z. Tarnawska, K. Serkies, J. Jassem

Summary:

Wstęp i cel pracy: Technika Heymana jest stosowana w dojamowych aplikacjach u chorych na raka trzonu macicy, które nie kwalifikują się do leczenia operacyjnego. Naszym celem było określenie minimalnej liczby aplikatorów NS pozwalającej uzyskać zadowalający rozkład dawki.
Materiały i metody: Przedmiotem analizy było 11 aplikacji z 8-9 aplikatorami NS w podstawowym rozmiarze (średnica 6 mm)
i z dawką 2.5 Gy/puls/h zadaną w standardowym punkcie MY. Rozkłady dawek zostały wyznaczone za pomocą systemu
planowania PLATO firmy Nucletron na podstawie prostopadłych zdjęć rentgenowskich. Rozkłady te zostały porównane z rozkładami dawek dla hipotetycznych aplikacji otrzymanych przez losowe usunięcie 3-6 aplikatorów. Przeanalizowano zmianę kształtu i objętości izodoz 100% i 50% zadanej dawki oraz dawki na organy krytyczne (punkty referencyjne w tym samym miejscu).
Wyniki: Wraz ze zmniejszaniem się liczby aplikatorów wewnątrz jamy macicy, kształt izodoz referencyjnych pogarszał się, a względna dawka w pęcherzu moczowy i odbytnicy znacząco wzrastała. Na przykład, dawki na pęcherz i odbytnicę dla 3 kapsułek były odpowiednio 1.5 i 2 razy wyższe w porównaniu do dawek w aplikacjach z 9 kapsułkami. Minimalna liczba aplikatorów, dla których rozkład dawki był zadowalający wynosiła 6.
Wnioski: W przypadkach, w których do jamy macicy udaje się wprowadzić mniej niż 6 aplikatorów, konieczne jest wykonanie planowania rozkładu dawki na podstawie serii skanów tomograficznych, co daje możliwość jego optymalizacji przez modyfikację czasu postoju źródła w poszczególnych miejscach.

Signature: Rep Pract Oncol Radiother, 2004; 9(S2) : 279-279

FULL TXT (PDF: 0,25MB)

« back

 
INDEXED IN:

Indexed in: EMBASE®, the Excerpta Medica database, the Elsevier BIOBASE (Current Awareness in Biological Sciences) and in the Index Copernicus.

http://www.sciencedirect.com/science/journal/15071367/19/2