Dear Authors,
If you believe that your paper was mistakenly rejected by other leading journals and you do not agree with final decision, the editors of Reports of Practical Oncology and Radiotherapy offer new fast track review. You may submit your manuscript to Reports of Practical Oncology and Radiotherapy together with all prior peer-reviews obtained from the other journal and your rebuttal letter. We guarantee review based decision within 72 hours from the time we will receive your manuscript.

Fast track submission process: Please submit the manuscript with all reviews and rebuttal letter by email to Dr. Michal Masternak (michal.masternak@ucf.edu) for fast review processing. To assure immediate attention the email title must to include: RPOR-fast track- Last Name First Name (of corresponding author).

Volume 9, Number S2, 2004

Przyzwojak opuszki żyły szyjnej z przerzutami do węzłów chłonnych - opis przypadku

M. Kubiak, J. Reszke, E. Ziółkowska

Summary:

Przyzwojaki (paraganglioma, chemodectoma, glomus tumors) są guzami pochodzenia neurogennego rozwijającymi się z komórek przyzwojowych niechromochłonnych. Najczęstsze lokalizacje przyzwojaków w obrębie głowy i szyi to: rozwidlenie
tętnicy szyjnej wewnętrznej, opuszka górna żyły szyjnej wewnętrznej, jama bębenkowa, zwój dolny nerwu błędnego. Są guzami rzadkimi - stanowią 0.6% nowotworów głowy i szyi oraz 0.03% wszystkich nowotworów. Najczęściej wykrywane są pomiędzy 4 a 6 dekadą życia. Spośród całej grupy około 5% przypadków wykazuje cechy złośliwości. Miejscem przerzutowania najczęściej są regionalne węzły chłonne, rzadziej płuca, wątroba, śledziona, skóra, kości. Większość przyzwojaków
charakteryzuje się powolnym rozrostem miejscowym dając objawy kliniczne wynikające z naciekania miejscowego lub ucisku na struktury sąsiednie. Objawami kłębczaków opuszki żyły szyjnej i jamy bębenkowej są: niedosłuch i szumy uszne.
Zmiany wykazywane w otoskopii to zaróżowienie, uwypuklenie i tętnienie błony bębenkowej. Dalszy wzrost nowotworu prowadzi do porażenia nerwu twarzowego, błędnego, dodatkowego, podjęzykowego. Podstawowe znaczenie w diagnostyce przyzwojaków odgrywają: tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny oraz arteriografia tętnicy szyjnej. Nie wykonuje się biopsji aspiracyjnej cienkoigłowej ani biopsji wycinającej ze względu na bogate unaczynienie guza. Chirurgiczne radykalne usunięcie kłębczaka poprzedzone przedoperacyjną embolizacją naczyń jest leczeniem z wyboru zmian o niskim stopniu zaawansowania. Leczenie chirurgiczne stadiów zaawansowanych najczęściej ogranicza się do cytoredukcji i obarczone jest licznymi powikłaniami pod postacią krwawienia oraz uszkodzenia struktur nerwowych. Radioterapia jest powszechnie stosowaną samodzielną metodą leczenia zaawansowanych miejscowo stadiów choroby oraz kłębczaków po niepełnej
resekcji chirurgicznej. Za zastosowaniem radioterapii przemawiają przesłanki wynikające z obliterującego działania promieni jonizujących na bogatą sieć naczyniową przyzwojaków.
Wyniki radioterapii są trudne do interpretacji. Większość autorów przyjmuje za kryterium skuteczności leczenia zatrzymanie wzrostu guza lub jego regresję oraz zmniejszenie nasilenia objawów klinicznych.
Prezentowany opis przypadku jest zgodny z doniesieniami o klinice tak rzadkiego nowotworu, jakim jest przyzwojak. W terapii zastosowano skojarzenie chirurgii i uzupełniającej teleradioterapii. Uzyskano częściową regresję guza w badaniach obrazowych
oraz zmniejszenie nasilenia objawów klinicznych.

Signature: Rep Pract Oncol Radiother, 2004; 9(S2) : 305-305

FULL TXT (PDF: 0,26MB)

« back

 
INDEXED IN:

Indexed in: EMBASE®, the Excerpta Medica database, the Elsevier BIOBASE (Current Awareness in Biological Sciences) and in the Index Copernicus.

http://www.sciencedirect.com/science/journal/15071367/19/2